genelmagdur
ailemle yaşayan biriyim. aram o kadar kötü ki tek kelime konuşmuyorum onlarla. tüm gün tek başıma oturup sonra okula gidip geliyorum. okulda da öyle çok arkadaşım yok. okul dışında görüştüğüm neredeyse kimse yok. yalnızlıktan akıl sağlığımdan şüphe etmeye başladım. önceden yalnız gezerdim artık onu da yapamıyorum. çiftleri ve mutlu insanları görmekten tiksiniyorum. alışveriş yapmaktan bile mutlu olmuyorum artık. kimsenin yüklerimi paylaşmasını istemiyorum sadece biri elimden tutup dayan dese ben bunları taşımaya razıyım ama yok. bunaldım her şeyden hayattan tat alamıyorum yıllardır.

Yorumlar

mortaldance
durumlarımız benzer. ben yardım etmeye varım✋ bu zamana kadar o kadar yıprandım ki ne olursa olsun bir şekilde ayakta kalmaya çalışıyorum. zamanla oluyor.
matmazelle
bende varım burda aslında bir kaç arkadaşla durumlarımız o kadar benzer ki kızlar 😔😔
anonim
biraz pozatif olmayı dene bence yoksa bu şekilde hayatı dahada katlanılmaz hale getirirsin.bırak artık olmayanları düşünmeyi olabileceklere odakla kendini bunu yaptıktan sonrada zaten olmayanlar olu vermeye başlıcak en azından bende öle oldu yani sanada tavsiye ederim.
genelmagdur
o kadar çıkmazdayım ki her türlü yardıma açığım
genelmagdur
pozitif olmayı da denedim ama yine olmadı başa sardı film
anonim
kitap okumayi denesene...
genelmagdur
kitap okuyorum zaten
anonim
hazırlan o zaman gidip biryerlere oturalım birşeyler içelim yiyelim.sohbet edelim birbirimizi tanıyalım konuşalım.arkadaş olalım kısacası :) anca böyle çözülür durumun
anonim
bende aynı durumu yasiyorm 😂
genelmagdur
aynı durumda olanlar olarak toplansak zaten saatlerce konuşuruz herhalde
egitimcibay
huhu oralardamisin