anonim
İçimdeki ben annesiz babasız, kimsesiz. fakir insanlara ölesiye muhtaç... ölümcül hasta, son günleri, dünya başına yıkılmış. gözlerde göremiyorum bağı, kaçıyor insanlar benden bizden. anlamak inanmak için dokunuyorum. olmuyor. İnanç yok his yok. yalpalama var. loş ışıklar var, sonsuz keder, hüzün, melankoli...

Yorumlar

kadird
İçin kararmış be arkadaş