deri_ceketli_cocuk
aslında çok iyi çocuklardık zamanında. hayatın bize bahşettiği kötü olayların başlangıcından önce çok iyi insanlardık. masumduk, temizdik, dürüsttük.her şeyimizle iyiydik. mutlu hayaller kurardık geleceğe dair, umutla bakar, bir şeyler yapmaya çalışırdık. sonra bazı şeyleri unutmak, kendimizi rahatlatmak istedik bunun için de başka şeyler aradık. sigara, alkol, bilgisayar, cep telefonu. diğerleri gibi düzenli bir sosyal hayatın artık yok, asosyalliğin dibine vurmuşsundur. dışarıyla alakanı keser, yabancılaşırsın. dışarı çıkma nedenin sadece sigara ve alkoldür. o kadar değiştirir ki hayat seni, dışarıda ki tüm insanlardan nefret eder, yabancıymış gibi bakarsın. kelam edecek bir dost bulamazsın belkide bunu sen istemiyorsundur zaten. acılara göğüs germeyi, düştüğünde, kırıldığında gülmeyi öğrenirsin sonra. senin gibiler hayatı hafiften almaya başlar. bugün ölse bile umurunda olmaz, yaşamak için bir sebebi olmayan insanlar, gerçeklerle yüzleşmeye korkan insanlar, imkansız olduğunu bile bile çabalayan insanlar şuan ölse bile umurunda olmaz. hep kaybeden insan olmak ne demek bunu bir çok kişi bilmez. çünkü genelde ya kölelik için gelmiştir dünyaya yada kaderi güzeldir. ve bizim gibi kaderi bile daha önceden ****** edilmiş insanların ne hayattan beklentileri, ne devam eden umutları, ne de geleceğe dair düşünceleri vardır. takmamayı öğretir hayat, ****** olup gidenleri de, şekil olsun diye yanında olanları da, menfaat uğruna dipleri düşen insanları da.. öyle ya, hayat işte.. bakmayın aslında iyi çocuklardık zamanında..

Yorumlar