anonim
uzun aradan sonra geçen gün bir kız ile görüştüm. buradaki uzun ara herhangi bir kızla görüşmemdeki uzun ara. kızla güzel güzel sohbet ettik. muhabbet henüz b*ka sarmamışken evlere dağıldık. eve henüz varmıştım ki kızdan mesaj aldım. o mesajı beni sıktı. açıkçası hayatımda uzun süredir kendimden başka kimseyi düşünmek zorunda değildim. kız da hoştu ayrıca. ama hayatıma birinin girmesi, kendime sınırlar koymam, hesap verme iç güdüsü bana o kadar sıkıcı geldi ki kızı kısa kısa mesajlarla geçiştirdim ki koz da durumu anladı.
sormak istediğim şey; yalnızlık bizi tembelleştiriyor mu veya bencilleştiriyor mu? veya bunlardan ikisi de değilse neden böyle hissettim?

Yorumlar

arv
arv @arv
3 yıl
dostum bu sadece senin bulabileceğin bi cevap. bana sorarsan hiçbiri. sadece, yalnızlık diğer yalnızlık kapılarını açar bana sorarsan. sonuçta yalnızlık hissi içten ve derinlerden gelir. bir kere tutuldun mu bir daha kurtulamazsın(?)
mortaldance
ayni benim durumum. ne sevebiliyorum ne de bi ilişkiye başlamak için istegim var. hani istiyorum aslinda guzel bi sey seni seven, merak eden birinin olmasi ama boyle bunaliyorum mesajlasmak gelmiyor içimden. çözümünü buldugum an sana söylerim. sanırım tek çözümu aşık olmak. belamızı da bulucaz galiba ilerde😂
baharat
bence de bencillestiriyor ben de ayni durumdayim. zaten yalnizligi birakacak kadar fedakarlik yapacagim biri de yok.umarim sen zamanla bulursun o fedakarligi yapmak isteyecegin birini 😊
sairiniz
yalnızlığa anadan doğma alışık değildik acı acı öğrettiler. durumunun değişmesini kalıplara gireceğin olarak algılama. hayatına renk mutluluk huzur gelecek belki. hem ne var ki kısıtlanacaksan insanı cok özgür bırakmaya gelmez. suyunu cıkarır :d yalnızlık hiç iyi bir şey değil.
kimimben
gereksiz mesajlar atan, ilişkileri bir kalıba koyan, her türlü fiilden soru cümlesi oluşturan, hesap soran, sırf kıskanması gerektiğini hissettiği için kıskançlık krizlerine giren bir ergen yerine olgun bir kadınla ilişkin olursa sorunun sende olmadığını anlayacaksın.
yalnizinsan
ayni durum bende de var ne yazik ki.baglanmaktan korkuyoruz sanirim cunku yalnizliga alistik kafamiza gore hareket etmeye, kendimizden baska kimseyi dusunmemeye, birine vakit ayirmamayi ogrendik.suan ise bunlari yapacak olmak sacma ve sıkıcı geliyor