delidolu
İletişim kurma açısından sıkıntı yaşamasam da hayatımda neredeyse hiç insanevladı yok. İnsanın dertleşek biri olmaması gerçekten de biraz sıkıcı oluyor. sanırım bu durum biraz seçiciliğimden kaynaklanıyor olabilir. genel olarak suskun gözükmemin nedeni de konuşulan konuların bana hitap etmemesi olabilir. boş muhabbet yapamıyorum, yapılan ortamda da kendimi iyi hissetmiyorum. çünkü boş konuşmanın da bir standartı olduğunu, zeki esprilerle süslenmesi gerektiğini dusunuyorum. belki de bulunduğum ortam düşündüğüm insanlar için değil ama ben burdayım ya da bu kişiler varsa bile onlar da benim gibi mi acaba? yalnız olmakta gerçekten insanın kendini keşfetmesi, yaşamını, hayatını, dunyayı anlamak için tadılması gereken bir duygu olduğunu düşünüyorum. şu ana kadar dusuncelerimle hep uçsuz bucaksız okyanuslara yelken açtım. sanırım bir karaya vurup düşüncelerimi savaştıracak, konuşacak bir insanevladı lazım artık. gerçekten samimi insanlar görmek istiyorum. İyilik yaparken karşılık beklemeden, art niyet taşımayan, selam verirken güzel bir tebessüm eden... erkek olsun kız olsun farketmez, tabi ki tercihim bir bayan yönunde :) ama biri lazım. bu işte bir problem var ama ben böyleyim. 😉 yorumlarınız benim için değerlidir.

Yorumlar

delidolu
desenize gönüller bir @bayanelmacik @rapunzelll