anonim
benim için artık ne bayramların ne de kalabalık ailenin toplanmasının bir anlamı yok neden mi çünkü.. teyzemin oğluyla kendimi bildim bileli kardeş gibi büyüdük ben tek çocuktum benim kardeşim oldu abim oldu sırdaşım oldu beraber gülüp ağladık her anımda o vardı bizimkisi anlatamayağım bir dostluktu benden iki yaş büyüktü yaşadığımız şehirde okuyordu ankara da . bense geçen yıl paüyü kazanıp geldim bu bizim ilk ayrılığımızdı ve tahmin ettiğimden daha zor olmuştu sürekli konuşuyorduk birkaç kere yanıma gelmişti hatta. okulun bahar dönemi başlangıcından bitişine kadar eve gitmedim o da gelmedi yine konuşuyorduk telefonla falan neyse okul bitince eve döndüm ama o yoktu annem yazlığa gittiklerini söyledi bende annemleri zorla ikna edip izin aldım ve yanlarına gittim onu tahmin ettiğimden daha da çok özlemiştim o da beni.. bu sefer bana bakışı davranışları beni etkiliyor heyecanlandırıyordu derken yakınlaştık bazı şeyler yaşadık benim ilkim oldu her şeyin daha farklı olmasını beklerken biz olacağımıza inanırken benden uzaklaştı adeta soğudu benden kaçmaya başladı ne kadar zaman oldu hala onu göremiyorum yaşadığım bu pişmanlık hem kardeşimi hem sevdiğim adamı hem de eski kalabalık mutlu ailemi elimden aldı

Yorumlar

anonim
seni kendi haline bırakıyoruz :)
anonim
kendine gel herşeyin bir hal çaresi vardır sadece bu çare odaklı düşün çare seni bulacaktır
gonluferah
şimdi bir şey derdim de admin kızıyor..
anonim
ne manyak insanlar var kizim teyze oğlunla ne işin var allahın varoşu kezosu bide okuyosun akraba evliliği yapaydında cocugun özürlü doğaydı seni görürdüm beyinsiz asalaak