4434
bugün 14 senelik arkadaşımla, kardeşimle, sırdaşımla konuştum. 17 aydır yüzünü bile göremedim(küslük felan değil özel meseleler,il değişikliği). o bu sene astsubaylığı kazandı ankara'da, ben ise denizli'yi.arada telefonla konuşuyoruz, iletişim halindeyiz yani. neyin farkına vardık bugün biliyor musunuz? küçüklük, özgürlük ve sorumluluk... küçükken ne kadarda özgürmüşüz aslında. bizden mutlusu yok, dert yok, gam yok, sıkıntı stres yok, parasızlık nedir bilmeyiz, büyük sorumluluğumuz yok ve en önemlisi özlem yok... o kadar özledim ki kardeşimi offff. bu mesafeler adamı öldürüyor. küçük bi ilçede 18 senemiz geçti. o küçük yerden gitmek için lise sondayken nelerimizi vermezdik. bize sıkıcı ve sıradan bir yermiş gibi geliyordu. eee şimdi ne oldu?? o küçük yerden kurtulduk ya başta çok sevinmiştim ama şimdi keşke o küçük ilçede, o şirin yerde olsaydık ve vakit dursaydı diyorum. ve biliyorum ki aramızda ne kadar mesafe olursa olsun istersek dünyanın bir ucuna gidelim biz hep arkadaş olarak kardeş olarak kalacağız. kardeşlik zordur ama buldun mu o kişiyi bir daha asla bırakamazsın asla. bizimkisi başka bişeydi. kardeşlik başka bişey....

Yorumlar

uvercinka
benimde var bi kardesim. anliyorum duygularini, umarim en kisa zamanda görüsürsünüz.
4434
4434 @4434
2 yıl
şuan görüşmek için neler vermezdim ama en yakın tarih yaz tatili gibi gözüküyor offf. 😔😔