1mayıs
biz çok anlam yükledik kelimelere.değer verdik.inandık, inanmak istedik, inandırdılar.hayal kurduk,hayal kurdurdular.toyduk kandırdılar.mutlu olduğumuzu sandık oynadılar.rüyamızı kabusa çevirdiler.öyle sert düştük ki çakıldık yere.hep aklımızda 'neden' sorusu vardı.neden kırdın hayallerimi neden girdin hayatıma? kalpten kalbe göçebeydin de neden yerleşik hayata geçeceksin sandım.ben sevgisizliğine bir kalp verdim.ben çok yanlış adama denk geldim.
1mayıs
ne ara bu kadar duygusuz olduk. vicdanimiza merhamet duygumuza ne oldu? neden birer duyguları alınmış et parçalarına döndük? niye sirtimizi döndük bizi sevenlere neden defalarca sapladik o bıçağı ve her seferinde siyrildik isin icinden.umrumuzda bile olmadı yiktigimiz köprüler.sözümüzde duramadik oysa demistik sen istemedikce ben kaybolmam.peki neden kaçtık? nasıl bir kalemde kolayca silebildik ?benim aklım almıyor.çözümü sendeydi ve çok basitti iki kelime ''özür dilerim'' . ben unutmadim olanları hala aklimin bir köşesinde ya senin?