mavibalon
buraya en son ne zaman girdiğimi unuttum 🤭 kalan sağlar nasılsınız, ne yapıyorsunuz bir ses verin bana 🙈
mavibalon
bayaaa zaman sonra uzun upuzun bi yazı yazdım, buraya da yazmışım da kendinizi okumuş sayın hadi lütfen 🙈😅
mavibalon
kafam güzelken yazdığım hikayeler vardı, yine o hale gelmek istiyorum. ne yapabilirim 😣
mavibalon
zaman geçiyor büyüyoruz, doğal olarak değişiyoruz. herkese, her şeye mesafemiz aynı kalmıyor. ama insanlar sizin en baştaki enayilikle gitmenizi, hiç kendinizi geliştirmeden aynı çizgide ilerlemenizi hatta orada durmanızı bekliyorlar. birazcık değişen sanki iyilikte kalamazmış gibi alttan alttan eskisine oranla daha kötü biriymişsiniz baskısı yapıyorlar. öyle değil. İnsan değişebilir ve iyi kalabilir. sadece tecrübeleriyle devam ettiği için daha temkinlidir ya da içinde yaşıyordur yani her şey olabilir. ya da seni istemiyordur hayatında o yüzden sana öyle geliyordur nedir yani. bi bıkmadılar yönlendirmekten ağzını kırdıklarım 😅
mavibalon
şimdi vize haftası ya, fuara bu haftasonu falan pek gelen olmaz, yoğunluk olmaz 😅 lan iyi ki mezunum ha 😂💃🏻
mavibalon
tv karşımda açık, kulağımda kulaklık müzik çalıyor, annemle konuşuyorum ve aynı zamanda çeşitli sosyal medya ağlarına göz gezdiriyorum 😅 kafalar yine karışık ve güzel 😎
mavibalon
otobüsten indim, adım atacağım zaman soldan gelen rüzgara karşı koyamayıp ayağımın sağa doğru gittiğini farkettim. yürümekte zorlanırken dudaklarımdan şu dua döküldü : ‘ kadir mevlam, nolur yavaş estir, ben 48 kiloyum’ 😂😂
mavibalon
rüyamda at gördüm bugün. pardon atlar. kahverengi ata bayılırım ve 2 tane kahverengi atım vardı. var ya öyle bi dört nala koştum ki. atımla aramda güzel bi arkadaşlık bağı vardı. şu an hala hissediyorum o bağı. duygularım içimde dört nala. at istiyorum ben yaa 😍 at ❤️
mavibalon
gece...
gece güzeldir. merak uyandırır. çocukken de böyleydi. gece misafir gitmediyse uyumazdık kardeşimle. bi halt olacak sanki. ya da annemle babam orada otururken yatmak ne biliyim, gelmezdi içimden. ama yatılır yani, çocuksun çünkü. ama bigün öyle olmadı. mahallemizden taşınan bi arkadaşım gelmişti ailesiyle beraber. yaz günüydü. yıldızlar o kadar netti ki. güzel bi gece olacak gibiydi, öyle netti. ve biz gece gece hunharca kardeşim ve arkadaşımla bisiklet bindik mahallede. yarıştık falan. gittiğimiz en uzak nokta da 2 elektrik direği mesafesi yoktur belki de. ama çocuksun ya, gece ya. evin önünden oraya (ailen görüyor zaten) gitmek efsane. hem ya köpek çıkarsa. ama sen köpek çıkma ihtimalini göze alarak biniyorsun o bisiklete. ne cesaret o yaşta (9-10) benim gibi bi çocuk için 😅 00:30a kadar bindik belki de o bisikletlere. ne geç saatti benim için. şimdi saat 02:14. çoğu zaman erken geliyor artık bu saat bana. ahh zaman...
mavibalon
bir zaman sonra değişiyormuş insan. takmıyormuş, hissetmiyormuş. İnsanlıktan çıkma halidir belki de. kendini araması gereken yerden daha da uzaklaşıyormuş. serap misaliymişim gözümde, hiçbir şeyim gerçek değilmiş gibi. İçimde sürünüyorum öylece. eşiğe yaklaştım galiba. eşiğe çok yaklaştım. geride bırakacağım şeyin çocukluğum, masumluğum olduğunu gördükçe yıkılıyorum ama boğazıma birisi zamanı ip gibi takmış da zorla çekiyor gibiyim. eşiği geçmezsem ölürüm. ölmemek için yürüyorum. ardıma bakıyorum, bi elvada çekiyorum eski bana, umarım göreceğim şey bu sefer gerçek bendir.
mavibalon
adım mavi olsa ne olacak, pembe göründükten sonra
mavibalon
annemler marketten geldiklerinde hemen poşetleri karıştırırım. çünkü vardır yani orada çikolatam, kesin almışlardır. az önce yine koştum, anne çikolatam nerde dedim. yok dedi.. hüzünlendim tabi. odama gittim. sonra geri geldim dolaba bi baktım babam almış yaa 🙈😅 kaç yaşına gelirsem geleyim bu geçmeyecek galiba, her seferinde o poşetleri çikolata için hemen karıştıracağım🙈
mavibalon
rüyamda türkler’in anadoluya girdiği tarihlerdeydim. her yer dutluk yani bildiğiniz bombooş . dağ tepe aşarak yürüdüm falan. İnsanların başka ırklarla kaynaşmalarına tanıklık ettim. üstelik bunun üstüne ailecek okey oynadık(o hangi çağ hiç bilmiyorum). ne biçim bilinçaltı bu ya 😅
mavibalon
bir söz okudum. ‘gözbebeğinden ibret almak gerekir. göz cihanda herkesi ve her şeyi gördüğü halde, kendisini görmemektedir’ diye. bütün bencillikler, kusur aramalar, kendini hep haklı görmeler bu yüzden belki de. gözler hep başkasının ne yaptığında. kim nerede hangi kusuru işliyor ? a ile b ne yapıyor ? ve en önemlisi bence ben mükemmelim.. evet mükemmelsin çünkü kendini göremiyorsun, görseydin eminim değişirdi. galiba gözbebeğimden ibret alacağım şimdi. kendimize dönmeliyiz, biz ne yaptık ya da yapmadık. bize yapılan karşısında nasıl davranmalıydık, nasıl davrandık? kendimizi yeri geldiğinde karşımıza almalıyız hatta. el gibi.. bencilliği bırakmalı, başkalarının gözünden kendimize bakmalıyız. yapan vardır belki bilmiyorum ama insan kendisine illa ki kendi bakış açısıyla bakar. ben bu gözlerle kendim olarak nasıl bakardım acaba bana ?
evet baktım, ee ben yine çoğunda haklıyım.. bu da işe yaramadı boşverin ya 😂 neyse şakası bi tarafa başkalarına bakmamayı bi kez daha öğrenmiş oldum. ben kendime bakamazken neden başkasına bakmakla uğraşıp yorulayım, neden onların ne yaptığı beni bu kadar ilgilendirsin ki. herkesin hayatı, kusuru, güzelliği kendine. benimki de bana. hem ne demişler, kusur görenindir 😉
mavibalon
uyuyun hiçbi şey olmazsa rüya görürsünüz
mavibalon
elimde lolipop daha ne kadar mutlu olunabilir onu düşünüyorum azk 😂😂😂 😎😎
mavibalon
bu kuşu beni dinlesin diye getirdim eve. keman çalayım dinlesin dedim, vardım gittim odasına. çalmaya başlamamla çırpınması bir oldu. kafesten çıkmaya çalışırken de ayağı dışındaki kumaşa takıldı, kurtulamadı 😏 çalamıyorsam da dinlemesi gerekirdi, dostluk bu olmalıydı 😎
mavibalon
hepimiz başka şeyler yaşıyoruz muhakkak. dert sıkıntı aile olur, arkadaş olur, sevdiğimiz olur bazen sadece kendimizle bazen de öylesine iç sıkılması olur... yazanlar oluyor buraya. evet diyoruz bende de var bu. ama başka şeyler yaşamışız. her ne yaşarsak yaşayalım hissedilenler çok benzer. bazen aynı. çünkü insanız. bizim en üst sürümde bile his değişikliği yok ki. olan bu yani. terkedilince herkese aa ben başka yaşıyorum desek de, sevince başka sevdim desek de, farklı üzüldüğümüzü düşünsek de aslında aynı üzülüyoruz. üst sınır çizili yani, dedim ya sürüm bu. şu var diğerine göre senin yaşadığın bin onunki bir gibi geliyordur ama ona göre de onun yaşadığı bin. sonuç olarak hissedilen şey aynı. yani kalp herkeste başka kırılmaz. kimsenin yalnızlığı başka olmaz. sevgi sevgidir, kırılmışlık kırılmışlıktır, yalnızlık da yalnızlık...
o yüzden başka şiirlerde yazılarda kendimizi bulmamız...
mavibalon
mavibalon
@mavibalon
PD Organ Sorumlusu
2016 Girişli